Een plan dat de wereld op zijn kop gaat zetten. Deel 2

Deel 2 van ‘Een plan dat de wereld op zijn kop gaat zetten’.

Herinnert iedereen die mijn blog volgt en leest het bericht ‘Een plan dat de wereld op zijn kop gaat zetten’ nog? Ja? Mooi! Ik vertel er graag meer over in dit artikel. Mocht je het voorgaande bericht echter nog niet hebben gelezen dan moet je dat echt eerst doen. En bekijk ook zeker het filmpje!

Het moge duidelijk zijn dat de banken veruit de meeste winst opstrijken van jouw betaal- of spaarrekening. Voor het gemak geef ik een voorbeeld. Stel dat je 1000,- op je spaarrekening hebt staan. Jouw bank mag dit tot negen keer toe uitlenen! Je buurman heeft een nieuwe koelkast nodig, ik noem maar even wat. Hij heeft dezelfde bank als jij maar hij heeft geen 1000,- voor een nieuwe koelkast. Hij leent bij de bank. Dat kan makkelijk uit die negen keer duizend van jou. Waar jij slecht 1,33% rente krijgt op jouw spaargeld (tegenover 2%+ inflatie…), betaalt jouw buurman vele malen meer aan rente over zijn geleende geld, geld dat eigenlijk niet bestaat… De buurman koopt de koelkast en het geld is nu van de winkelier. Die brengt zijn geld naar een andere bank. Die het op zijn beurt weer tot negen keer toe uit gaat lenen. En zo verder. Logisch dat de top allerlei bonussen opstrijkt en het volk het vertrouwen verliest

Hét plan dat de wereld op zijn kop gaat zetten.

Laten we het eens anders aan gaan pakken. Met elkaar. En voor elkaar. Laten we een financiële community opzetten waarin ‘rood staan’ niet bestaat – we werken enkel met positief geld – en waarin de winsten worden verdeeld onder de rekeninghouders. Dat is toch eerlijk? Zo hoort het toch te zijn?!

Zoals uit het voorgaand bericht blijkt ben ik echt wild van dit plan dat de financiële wereld op zijn kop gaat zetten. Zowel in het bankwezen als in (en vooral in!) persoonlijke sferen!

Nee, het nog steeds niet toegestaan de naam en plein public te noemen. En dat wil ik maar al te graag! Echter, ik begrijp de wens en de beweegredenen van de initiatiefnemers, immers; de ‘big bang’  bij de introductie moet zo groot mogelijk blijven!

Doe je mee om je eigen en de gehele financiële wereld op zijn kop te zetten?

 

Wat ik inmiddels wél aan kan bieden is het volgende; als je interesse hebt om als één van de eerste ter wereld (ja, het gaat wereldwijd!) deel te nemen aan dit initiatief, dan mag je mij een e-mail sturen. Meld daarin je motivatie en je telefoonnummer (eventueel de tijden waarop je het best bereikbaar bent). Ik zal mijn best doen om nog dezelfde dag contact met je op te nemen. Kennen we elkaar al privé, stuur dan ook een bericht, eventueel via andere kanalen. Je weet me te vinden. :)

…_

Bedankt voor je tijd en aandacht om dit bericht te lezen. Ik hoor graag je reactie.

Oude En Nieuwe Schoenen

Oude En Nieuwe Schoenen.

Dit stuk gaat over oude en nieuwe schoenen. Sorry dames, het is een metafoor. Iedereen kent wel de uitdrukking ‘je moet geen oude schoenen weggooien, voor je nieuwe hebt’. En dat is natuurlijk helemaal waar. Echter; hoeveel mensen wachten met de aanschaf van nieuwe schoenen op het moment dat ze daadwerkelijk op blote voeten naar de schoenenwinkel moeten? Niemand toch?!

Oude en nieuwe schoenen en het anticiperen op verandering.

Om de metafoor nog wat breder te trekken; als het om uitgeven gaat weten we dondersgoed wat we moeten doen, maar als het om het behoud of uitbreiden van het inkomen gaat, geeft niemand thuis. Juist; ik heb het over verandering. En het vooraf inspelen op verandering. Je weet dat je nieuwe schoenen niet het eeuwige leven hebben, maar je gaat er wel van uit dat je bron van inkomsten ‘voor altijd’ zal blijven. Nadat we het industriële tijdperk uit zijn gerold eind jaren ’80, begin jaren ’90 (maar daar qua samenleving nog steeds in zitten) is de ‘vastigheid’ die een ‘vaste baan’ bood, verdwenen. En we zijn inmiddels bijna vijfentwintig jaar verder…

Ik las afgelopen week dat er de komende vijf jaar naar schatting weer vijftienduizend banen in de financiële sector zullen verdwijnen. Het zoveelste bericht over massale ontslagen. En ondertussen blijven de (nog) werkenden zich zenuwachtig vastklampen aan hun enige vorm van inkomsten; hun baan.

Oude schoenen aan, nieuwe schoenen alvast ingelopen en klaar voor gebruik.

Het verleidelijke aan de ‘vaste baan’ is; weten waar je aan toe bent; een vast bedrag per maand, recht op een uitkering; terwijl dit steeds meer wordt uitgekleed, en de opbouw van pensioenstelsel; volgens onderstaand filmpje niet al te rooskleurig.

Laten we hopen dat dit ‘doomscenario’ geen werkelijkheid wordt. Ik heb er echter voor gekozen om het voor mezelf op te lossen. Mag het pensioen straks toch meevallen, dan is het leuk meegenomen. Waar het op neerkomt; geloof niet alles wat je denkt. Toen je klein was, geloofde je ook in Sinterklaas. Je zette je schoen (een oude maar bij voorkeur je nieuwe schoen). Je geloofde in de Tandenfee, dus legde je elk melktandje onder je kussen. Je geloofde dat kinderen die vragen worden overgeslagen, er geen geldboom bestaat en dat fouten worden afgestraft. Waar ik naartoe wil; alles wat jouw ouders en leraren op jouw hebben overgebracht (met alle goede bedoelingen), neem je in je latere leven mee als waarheid, een onschuldige overtuiging. “Zorg dat je een goede opleiding hebt, dan krijg je een mooie baan met goeie secundaire arbeidsvoorwaarden. Spaar. Investeer in een koopwoning.” Etcetera. Overtuigingen die tot omstreeks 1990 waarde hadden, maar nu allang niet meer. En ja, ik weet dat van die Sinterklaas en Tandenfee, dat was slechts ter illustratie.

 

Oude schoenen, nieuwe schoenen versus oude kaas, nieuwe kaas.

Laatst kocht ik het boekje (het telt maar 96 pagina’s) Who moved My Cheese, geschreven door Dr. Spencer Johnson. Een heerlijk verhaal over verandering en wat het met mensen doet. Of wat mensen er mee doen of juist niet. ‘One of the most successful business books ever’ beweert Daily Telegraph op de cover. Snap ik, maar ik snap ook dat mijn huishouden een ‘business’ is. Gaan jullie daar in mee? Ja of ja?

Via dit inspirerende bericht kwam ik erachter dat er ook een (Nederlands ondertiteld) filmpje van te vinden is op YouTube. Bekijk het hieronder, het is zeker de moeite waard!

Ga alvast op zoek naar nieuwe schoenen terwijl je op je oude schoenen loopt.

Ik vraag je vast vooruit te denken ondanks dat je denkt veilig te zijn in je huidige situatie. Ik hoop in ieder geval met (onder andere) dit bericht te bereiken dat je nadenkt over de mogelijke risico’s. Een bevriend stel van mij werkte allebei voor dezelfde werkgever. Een aantal maanden geleden moest al het personeel bijeenkomen (dat betekent meestal slecht nieuws). Je raadt het al; allebei ontslagen. Samen met honderden(!) collega’s. Op zich met een gunstige regeling, dat wel. Maar uiteindelijk…? Zit je ook in zo’n situatie, dat jij en je partner allebei werkzaam zijn voor dezelfde werkgever? Eigenlijk moet je dan gaan denken aan ‘risicospreiding’, toch?
Zorg te allen tijde voor een B-plan. En een C-plan. Nog een mooie gezegde; ‘nooit op één paard wedden’.

 

Bedankt voor de interesse om dit bericht te lezen. Ondertussen is Rocky al begonnen op tv; inspirerend verhaal. Dus ik klik nu op ‘publiceren’.

Ik lees graag je reactie hieronder.

 

En ineens ben je kwetsbaar

En ineens ben je kwetsbaar…

Kwetsbare groepen zoals ouderen, lager opgeleiden, mensen die moeite hebben om financieel rond te komen en mensen met een laag inkomen, betalen het liefst in contant geld om hun uitgaven onder controle te houden. Zo stond gisteren te lezen in een artikel op Nu.nl

Ik krabde toch wel even achter mijn oren. Zeker na het lezen van de volgende alinea: “Gemiddeld genomen vinden de meesten het makkelijker om hun inkomsten en uitgaven te monitoren met behulp van een pinpas. Ook geven pinbetalingen beter inzicht in wat er is gekocht.” Hoe maakt een pinpas dit makkelijker…? Het geeft wel makkelijker uit, maar monitoren…?

Juist niet kwetsbaar door juist met contant geld te werken.

Juist doordat ik mijzelf wil behoeden voor onzinaankopen (of de bekende ‘maand overhouden aan het eind van mijn geld’), vind ik het prettig om met contant geld te werken; de ouderwetse huishoudpot. Ik ben namelijk van mening dat het gevaar van een pinpas is dat je niet aan dat ding kan zien dat je saldo opraakt. En ik heb juist niet het gevoel dat ik door met contanten te werken kwetsbaar ben. En ik heb hierdoor zéker geen moeite met rondkomen.

Juist wel kwetsbaar als je uitsluitend met je pinpas werkt.

Ik snap DNB (De Nederlandsche Bank) wel. Niets geeft ‘de instanties’ zoveel macht als voor 100% te weten waar ‘de burgerij’ zijn geld aan uitgeeft. Of waar je het geld laat. Als je bijvoorbeeld je spaargeld in een oude sok stopt, is dat makkelijker te verzwijgen bij je belastingaangifte, dan dat het op je spaarrekening staat. Sterker nog; dat is niet de verzwijgen want de banken geven jouw saldi door aan de belastingdienst. Ik vind dus dat je juist kwetsbaar bent als je géén cash hebt.

Mijn tip; kijk naar hoe deze kwetsbare groeperingen het doen, en kopieer dat. Het kan je zomaar behoeden van het kwetsbaar worden

Bedankt voor de interesse om dit bericht te lezen. Ik lees graag je reactie hieronder.

Geld moet rollen, je kunt het niet meenemen

“Geld moet rollen, je kunt het niet meenemen.”

“Ach ja, doe die maar. Geld moet rollen, je kunt het tenslotte niet meenemen”, was het argument van de vrouw die een paar – in haar ogen – prachtige gouden oorbellen kocht. Ik stond achter haar. Te wachten op mijn beurt om slechts een nieuwe batterij in mijn horloge te laten zetten. Ik stond enigszins moeite te doen om niet op haar motivatie om de oorbellen aan te schaffen in te gaan. 

Het argument ‘geld moet rollen, je kunt het niet meenemen’.

Want wat is dat nu voor motivatie? Ik vraag het me serieus af. Geld moet rollen. Want…? Je kunt het niet meenemen. Is dat de reden dat geld moet rollen? En dan voornamelijk je portemonnee uit? Net als die oorbellen kun je je geld of je huis en zelfs je nabestaanden niet meenemen naar een eventueel hiernamaals.

 

Is het niet gewoon een aanname? Een geïndoctrineerd gegeven? Hoeveel volwassenen hebben geen problemen met het vragen van hulp of om – bijvoorbeeld op de werkvloer – te vragen waar men aan toe is door het ‘onschuldige’ kinderen die vragen worden overgeslagen. Hoeveel volwassenen zijn als de dood dat ze een fout maken omdat men als kind op school gestraft werd met een onvoldoende voor een toets? Hoeveel volwassenen weten niet beter dan dat je moet werken voor geld? “Wees blij dat je werk hebt.” Wel eens gehoord? Vast wel. Moet het niet zo dat men zegt “wees blij dat je een inkomen hebt”? Zo is het in mijn ogen ook gewoon een aanname dat geld moet rollen. Of  ook zo’n leuke; geld maakt niet gelukkig. Natuurlijk zegt de overheid dat men geld moet uitgeven, want dat is goed voor de economie. Ze ‘vergeten’ echter te vermelden voor wiens economie dat goed is. Niet voor jouw eigen economie in ieder geval.

‘Geld moet rollen’ versus ‘geld moet werken’.

Persoonlijk heb ik mijzelf ooit eens de vraag gesteld; moet ik het advies van falende mensen ter harte nemen of juist die van succesvolle mensen? Ik denk van beide. Als een gefaald persoon zegt “daar moet je niet aan beginnen, dat is niets”, dan vraag ik naar zijn of haar ervaring en argument. Dat is hetgeen waar ik van leer. Niet van hetgeen er in eerste instantie wordt gezegd. Vragen stellen. Ik heb veel meer aan een uitspraak van een ‘self made millionaire’ als Robert Kiyosaki:  “Rich people buy luxuries last, while the poor and middle-class tend to buy luxuries first”, dan aan de uitspraak van een ‘op zijn pensioen wachtende’ die zegt: “geld moet rollen, je kunt het niet meenemen”.

 

De truc zit ‘m er namelijk in dat geld wel degelijk moet rollen, maar niet je portemonnee uit. Als je wilt dat het je portemonnee inrolt, moet je het voor jou aan het werk zetten. En net als een tol moet je het laten draaien, je moet het aan het werk houden. Niets komt vanzelf. Juist als je aan het geïndoctrineerde ‘gegeven’ wilt ontsnappen dat je tot je pensioengerechtigde leeftijd ‘moet’ werken.

 

Bedankt voor de interesse om dit bericht te lezen. Ik lees graag je reactie hieronder.

Je Werkzame Leven Beginnen Met Een Studieschuld

Je Werkzame Leven Beginnen Met Een Studieschuld.

Vanochtend zat ik de nieuwe column in het FD van Annemarie van Gaal te lezen over studieschuld. Annemarie is bezig met opnames voor een nieuwe reeks ‘Een dubbeltje op zijn kant’ – waar nu trouwens ook een praktisch boek van is verschenen – en was daardoor in contact gekomen met een jong stel; allebei werkloze twintigers. Het tweede kind op komst en een gezamenlijke studieschuld van meer dan €60.000,-!

Beginnen met werken met een studieschuld? Studeer dan niet!

Je zou bijna gaan denken dat het handiger is om niet te gaan studeren. Toch? Alles beter dan een studieschuld op te bouwen terwijl je maar af moet wachten of je ergens aan de bak komt. De jongeman in de column van Annemarie van Gaal was vier keer aan een opleiding begonnen en had deze alle vier niet afgerond omdat de kans op een baan zeer klein was. Ondertussen werden er wel schulden opgebouwd. Ik snap wel dat je daarom stopt met je opleiding. Op zich. Ik vraag me echter wel af wat in eerste instantie de reden was om (tot vier keer toe) aan een opleiding te beginnen. Was het passie voor de vakrichting of was het inkomen de drijfveer? Het klinkt voor mij vrij aannemelijk dat het laatste het geval is. En ik denk dat voor heel veel jongeren hier de valkuil ligt.

Immers; iedereen stort zich toch in de schulden? Dat is normaal. Maar is dat wel normaal?

Rich people buy luxuries last, while the poor and middle-class tend to buy luxuries first. – Robert Kiyosaki

Dure merkkleding, de nieuwste smartphone, een mooie auto, een groot mooi ingericht huis; allemaal luxe zaken om de buitenwereld te laten zien dat je het ‘goed’ hebt. En om die lasten te bewerkstelligen bouwt men een studieschuld op.

Uit de film Fight Club

Een studieschuld is meestal niet de enige schuld.

Is men eenmaal afgestudeerd dan gaat men in 99 van de 100 gevallen ook leven naar wat er binnenkomt. Onbewust zorgt men dat het geld op is op het moment dat het nieuwe salaris gestort word. Of erger: “aan het eind van mijn geld houd ik altijd een stukje maand over”. ‘Geld maakt niet gelukkig’ is immers de onderbewuste gedachte waar de meeste van ons mee worden grootgebracht. Maar denk eens echt na over deze bewering. Is het niet zo dat het gebrek aan geld wel degelijk ongelukkig maakt? Waarom zou je dus alles uitgeven aan dingen die je eigenlijk niet nodig hebt? Met geld dat je niet hebt, of beter kan besteden?

Schulden en geldproblemen bestaan in alle lagen van de bevolking. Van de vuilnisman tot de hartchirurg. Omdat men niet onderricht is in financiën. En dat is best vreemd te noemen. Je bent verplicht om naar school te gaan, omdat je ‘moet’ werken voor een inkomen. Met deze ouderwetse gedachten uit het industriële tijdperk hebben we nu eenmaal te maken. Maar wat je uiteindelijk met het inkomen zou kunnen doen, is niet bekend. Het ontbreekt bij de meeste mensen aan het financiële IQ. Met het boek dat ik aan het schrijven ben, gericht op schoolverlaters, denk ik daar een positieve draai aan te kunnen geven.

Als laatste wil ik jullie het onderstaande inspirerende filmpje met de stem van Alan Watts meegeven.

 

Bedankt voor de interesse om dit bericht te lezen. Ik lees graag je reactie hieronder.