Oude En Nieuwe Schoenen

Oude En Nieuwe Schoenen.

Dit stuk gaat over oude en nieuwe schoenen. Sorry dames, het is een metafoor. Iedereen kent wel de uitdrukking ‘je moet geen oude schoenen weggooien, voor je nieuwe hebt’. En dat is natuurlijk helemaal waar. Echter; hoeveel mensen wachten met de aanschaf van nieuwe schoenen op het moment dat ze daadwerkelijk op blote voeten naar de schoenenwinkel moeten? Niemand toch?!

Oude en nieuwe schoenen en het anticiperen op verandering.

Om de metafoor nog wat breder te trekken; als het om uitgeven gaat weten we dondersgoed wat we moeten doen, maar als het om het behoud of uitbreiden van het inkomen gaat, geeft niemand thuis. Juist; ik heb het over verandering. En het vooraf inspelen op verandering. Je weet dat je nieuwe schoenen niet het eeuwige leven hebben, maar je gaat er wel van uit dat je bron van inkomsten ‘voor altijd’ zal blijven. Nadat we het industriële tijdperk uit zijn gerold eind jaren ’80, begin jaren ’90 (maar daar qua samenleving nog steeds in zitten) is de ‘vastigheid’ die een ‘vaste baan’ bood, verdwenen. En we zijn inmiddels bijna vijfentwintig jaar verder…

Ik las afgelopen week dat er de komende vijf jaar naar schatting weer vijftienduizend banen in de financiële sector zullen verdwijnen. Het zoveelste bericht over massale ontslagen. En ondertussen blijven de (nog) werkenden zich zenuwachtig vastklampen aan hun enige vorm van inkomsten; hun baan.

Oude schoenen aan, nieuwe schoenen alvast ingelopen en klaar voor gebruik.

Het verleidelijke aan de ‘vaste baan’ is; weten waar je aan toe bent; een vast bedrag per maand, recht op een uitkering; terwijl dit steeds meer wordt uitgekleed, en de opbouw van pensioenstelsel; volgens onderstaand filmpje niet al te rooskleurig.

Laten we hopen dat dit ‘doomscenario’ geen werkelijkheid wordt. Ik heb er echter voor gekozen om het voor mezelf op te lossen. Mag het pensioen straks toch meevallen, dan is het leuk meegenomen. Waar het op neerkomt; geloof niet alles wat je denkt. Toen je klein was, geloofde je ook in Sinterklaas. Je zette je schoen (een oude maar bij voorkeur je nieuwe schoen). Je geloofde in de Tandenfee, dus legde je elk melktandje onder je kussen. Je geloofde dat kinderen die vragen worden overgeslagen, er geen geldboom bestaat en dat fouten worden afgestraft. Waar ik naartoe wil; alles wat jouw ouders en leraren op jouw hebben overgebracht (met alle goede bedoelingen), neem je in je latere leven mee als waarheid, een onschuldige overtuiging. “Zorg dat je een goede opleiding hebt, dan krijg je een mooie baan met goeie secundaire arbeidsvoorwaarden. Spaar. Investeer in een koopwoning.” Etcetera. Overtuigingen die tot omstreeks 1990 waarde hadden, maar nu allang niet meer. En ja, ik weet dat van die Sinterklaas en Tandenfee, dat was slechts ter illustratie.

 

Oude schoenen, nieuwe schoenen versus oude kaas, nieuwe kaas.

Laatst kocht ik het boekje (het telt maar 96 pagina’s) Who moved My Cheese, geschreven door Dr. Spencer Johnson. Een heerlijk verhaal over verandering en wat het met mensen doet. Of wat mensen er mee doen of juist niet. ‘One of the most successful business books ever’ beweert Daily Telegraph op de cover. Snap ik, maar ik snap ook dat mijn huishouden een ‘business’ is. Gaan jullie daar in mee? Ja of ja?

Via dit inspirerende bericht kwam ik erachter dat er ook een (Nederlands ondertiteld) filmpje van te vinden is op YouTube. Bekijk het hieronder, het is zeker de moeite waard!

Ga alvast op zoek naar nieuwe schoenen terwijl je op je oude schoenen loopt.

Ik vraag je vast vooruit te denken ondanks dat je denkt veilig te zijn in je huidige situatie. Ik hoop in ieder geval met (onder andere) dit bericht te bereiken dat je nadenkt over de mogelijke risico’s. Een bevriend stel van mij werkte allebei voor dezelfde werkgever. Een aantal maanden geleden moest al het personeel bijeenkomen (dat betekent meestal slecht nieuws). Je raadt het al; allebei ontslagen. Samen met honderden(!) collega’s. Op zich met een gunstige regeling, dat wel. Maar uiteindelijk…? Zit je ook in zo’n situatie, dat jij en je partner allebei werkzaam zijn voor dezelfde werkgever? Eigenlijk moet je dan gaan denken aan ‘risicospreiding’, toch?
Zorg te allen tijde voor een B-plan. En een C-plan. Nog een mooie gezegde; ‘nooit op één paard wedden’.

 

Bedankt voor de interesse om dit bericht te lezen. Ondertussen is Rocky al begonnen op tv; inspirerend verhaal. Dus ik klik nu op ‘publiceren’.

Ik lees graag je reactie hieronder.

 

3 gedachten over “Oude En Nieuwe Schoenen

  1. Goed verwoord.

    We zijn opgegroeid in een maatschappij waarbij wij klakkeloos de overtuigingen van onze ouders, vrienden, school, kerk en overheid zijn gaan overnemen en voor waar hebben aangenomen.

    Maar welk weldenkend mens richt zijn leven als volgt in:
    – eerste 20 jaar van je leven verliezen aan informatie absorptie zonder te verifiëren of het wel waar is? Je laat je huis toch ook niet door de eerste de beste aannemer verbouwen?
    – daarna de volgende 20 jaar besteden aan geld verdienen om te kunnen leven en misschien op vakantie gaan;
    – de volgende 20 jaar besteden aan je druk maken of je wel voldoende pensioen hebt opgebouwd.
    – om vervolgens te horen dat je AOW leeftijd is verhoogd naar 80 jaar (zodat de kans bestaat, dat die AOW niet hoeft te worden uitgekeerd)

    Met andere woorden, ons hele leven wordt beheerst door de verkeerde prioriteiten.

    Als je weet wat de basis van leven is, het doel van het leven is en het resultaat van elk leven is, dan zou je het leven anders beschouwen en ervaren.

    Hartegroet,
    Reinier Muller
    #TheMindPowerUniversity

  2. Pingback: Cocooning | PatrickBijkerk.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s